JPC Je Persoonlijke Coach archief maand motto’s 2016 Op 22 december 2016 is het super coachpaard ISOLA overleden. Ik zal haar missen. Hieronder (links) houdt ze de wacht zodat haar dochter Nutmag en Freyja een dutje kunnen doen. Op de andere foto (rechts) leert Isola zowel Floor als Freyja de beginselen van paardrijden. Ik wens haar eigenaar Sarah Cummings en haar dochter Leah de Haan, die mij Isola zo vaak hebben toevertrouwd als leer- en coachpaard, heel veel sterkte. Je leerstijl neem je altijd mee: zoals je leert werk je ook in de tuin (november 2016) Het is niet zo dat je thuis en op je werk heel iemand anders bent, met andere bijzonderheden en voorkeuren. Je kan natuurlijk wel in je werk (of juist in je privé stituatie) belemmeringen ervaren waardoor je van je eigen pad af raakt. In coachingsgesprekken vraag ik dan ook vaak of iemand thuis ook eenzelfde aanpak hanteert. Dan wordt het voor mij als coach en vaak ook voor de coachee duidelijk of een bepaald patroon bij de persoon hoort of juist context afhankelijk is. Dit is relevant voor de aanpak in het caochingstraject. Zeker als je in het werk spanning ervaart, is het soms makkelijker je patroon in de privé situatie te zien. Met je leervoorkeur is dat niet anders. Kolb onderscheidt 4 patronen in hoe je leert (leerstijlen): Doeners, Denkers, Dromers en Beslisers. Ik woon nu voor het tweede jaar in mijn nieuwe huis en dat betekent dat alle tuin klussen nu voor de tweede keer beginnen langste komen. Zo ook het bladeren harken in november. Vorig jaar heb ik gewoon een hark gepakt, ben begonnen heb me door de bladeren geworsteld, heb nog wel even een bladblazer geprobeerd, maar dat vond ik niks. Toen het gras weer helemaal vrij was van de amerikaanse eikenbladen, bleek de hollandse eik nog haar blad te moeten verliezen evenals de watercypres. Dus nog een keer alles aangeharkt en afgevoerd. Met een leerstijl van de doener (actief experimenteren en concret ervaren) had ik in iedergeval geleerd dat ik dit jaar niet te vroeg moest beginnen. Maar ik heb de leerstijl van de dromer (concreet ervaren en refelectief observeren) en dat obeserveren deed ik op de zitmaaier: met grasmaaien maai je niet alleen, je verplaatst ook en als je cirkels naar buiten rijdt verspreid je het gras het best. Opeens viel het kwartje: Grasmaaier in de hoogste stand en rondje rijden van buiten naar binnen: Resultaat gras schoon en een enrome bult bladeren in het midden, die ik zo in de kar kan scheppen. De denker (refelectief observeren en abstract conceptualiseren) had dit waarschijnijk vorig jaar al bedacht en de beslisser (abstract conceptualiseren en actief experimenteren) had veel systematischer allerei experimenten gedaan. Ik voel me comfortabel bij de leerstijl van de dromer, ook als ik in de tuinwerk. Hoe werk jij in de tuin? Op de site van TvC (Tijdschrift voor Coaching) vond ik 5 vragen die je je moet stellen bij het ontwaken .De derde vraag vond ik het meest verrassend en luidt  “Waar gaat deze dag over?” (oktober 2016) Helemaal toen de volgende tekst erachter aan kwam “Hier zijn twee juiste antwoorden voor mogelijk: zelfverbetering en genieten.” Hoelanger ik hier over nadenk hoe treffender ik het vind. Ik zeg je, je moet praten !? (september 2016) Leidinggevenden willen sturen en controleren, ondergeschikten willen juist autonomie. Dit wordt het oerconflict binnen organisaties genoemd. Ook binnen groepen in principe gelijkwaardige samenwerkende mensen kan de dynamiek van het oerconflict snel ontstaan. Bijvoorbeeld als er tegen sommige leden van de groep wordt opgekeken. Als zij dan de door de groep gevraagde sturing gaan geven ontstaat er ongelijkheid Als zij gezag gaan uitoefenen, worden anderen overruled. Er ontstaat een wirwar van beschuldigingen van de ander en klagen in eigen kring. Er ontstaan partijen en een dynamiek waarbij de machtsafstand vergroot. Hernieuwd met elkaar in gesprek waarbij verantwoordelijkheid voor de eigen rol wordt genomen is dan nodig om de dynamiek te doorbreken. “Ik zeg je, je moet praten”  houdt de dynamiek in stand. “Laten we samen praten” is al beter, “Je zei laatst dat je wilde parten, daar ga ik graag op in” klinkt al weer beter… Weet jij een betere openingszin? Reageer dan naar info@persoonlijkecoach.info Leiderschap is kijken in de richting waar je heen wil (augustus 2016) Plek der moeite is de  moeite waard (juni/juli 2016) De Plek der Moeite is een term van André Wierdsma om de weerbarstigheid van leerprocessen op het niveau van principes aan te duiden. Het niveau van principes gaat over ontwikkelingsvraagstukken in de categorie “willen en zijn”. Binnen coaching vindt dit niveau van leren vaak plaats. Na de coachingssessie waar je nieuwe inzicht hebt opgedaan of je jezelf een nieuwe belangrijke vraag hebt gesteld is het hard werken op de plek der moeite: Je hebt een inzicht  dat je heel makkelijk snel weer weg wil stoppen. Of juist een  belangrijke vraag die je eigenlijk niet wil beantwoorden. Het zijn thema’s  waarvan je weet dat die meer aandacht van je nodig hebben en  waarbij  die aandacht ook oncomfortabel voelt. Ik heb zo’n thema wel eens een symbool gegeven en op m’n  bureau gezet, op een geeltje geschreven en op mijn computer geplakt…maar tjonge wat kan je daar makkelijk om heen kijken. Nu heb ik een belangrijke vraag aan mezelf als opstart-wachtwoord van mijn werkcomputer gekozen. Normaal gesproken heb ik niet zo’n moeite met het periodiek wisselen van dit wachtwoord, maar nu vul ik bijna elke morgen eerst het oude wachtwoord in. Aanvankelijk was ik dan eerst ook nog verbaast dat de computer niet opstartte. Na een paar dagen was ik halverwege het oude wachtwoord aan het typen en dacht dan ”O nee, dat is waar ook  ik heb een vraag”. En dan begon ik het nieuwe wachtwoord, de vraag te typen (enige voorgang dus). Tja en zo kon ik niet meer om het thema heen kijken….. Na zo’n 30 dagen heb ik de vraag voor mezelf beantwoord. Ik krijg nu mijn computer weer moeiteloos opgestart      Perspectieven insluiten bouwt bruggen terwijl je er over loopt(april/mei 2016) Sommigen van ons “vergeten” hierbij het eigen perspectief in te sluiten, terwijl anderen juist de neiging hebben het perspectief van anderen uit te sluiten. Wat zijn we toch alemaal anders...... dat zeg ik we moeten perspectieven insluiten.    En dan ineens ben je boek recencist voor het boek van Marja Wagenaar (Het leiderschapsboek voor vrouwen)mijn recensie is geplaatst in het Tijdschrift voor Ontwikkeling in Organisaties (maart 2016) Brainstormen? Eerst ontspannen met elkaar lachen (februari 2016) Positieve emoties zorgen voor een tolerante en open kijk naar de omgeving, terwijl negatieve emoties (boosheid of angst) ons gevechtsklaar maken. Evolutionair gezien zijn beide hele nuttige verschillende vormen van alertheid. Maar wat betekent het als we deze verschillende emoties meenemen naar ons werk? Nog afgezien van de werksfeer die we meenemen, zijn we afhankelijk van onze emoties ook meer of minder creatief. Positieve emoties verbreden ons gezichtsveld en negatieve emoties versmallen dat juist (Barbara Frederickson). Dus als je met je collega's gaat brainstormen volgende keer: het loont om eerst te investeren in het uitlokken van positieve emoties bij de deelnemers. Als je goed voor jezelf zorgt, zorg je goed voor de baas. Als je goed voor de baas zorgt, zorg je niet automatisch goed voor jezelf (januari 2016) Dit is de vrije vertaling van het 50/50 principe dat Marja Wagenaar in haar boek “Leidershapsboek voor vrouwen” introduceert.  Klik hier voor de motto’s uit 2015